Stadion Olimpijski we Wrocławiu

UDOSTĘPNIJ:
27-07-2017

Aby można było przeprowadzić rozgrywki w takich dyscyplinach jak cieszący się od wielu lat popularnością żużel czy zdobywający coraz więcej fanów futbol amerykański, zapewniając odpowiedni poziom komfortu zawodnikom i kibicom, konieczna jest przygotowana i wyposażona w odpowiedni sposób arena sportowa. Przykładem takiego obiektu, który jest przestrzenią wielofunkcyjną i odpowiadającą na wymagania bardzo różnych dyscyplin, jest oddany po remoncie w kwietniu 2017 roku Stadion Olimpijski we Wrocławiu. Obiekt odznaczający się bogatą historią, a teraz także bogatymi rozwiązaniami z zakresu systemów AV.

Budowa Stadionu Olimpijskiego we Wrocławiu miała miejsce w latach 1924–1925. Pomimo swojej nazwy, obiekt pierwotnie nie nadawał się do organizacji na nim wydarzeń o skali olimpiady. W pierwszych latach funkcjonowania miał tu miejsce szereg różnorodnych wydarzeń sportowych, z których do najważniejszych można z pewnością zaliczyć przygotowania reprezentacji Niemiec przed olimpiadą w Los Angeles w 1932 roku. Rozbudowany w latach 1935–1939 i mocno zniszczony w wyniku II Wojny Światowej, stadion został w okresie powojennym gruntownie rozbudowany i odbudowany. U schyłku lat siedemdziesiątych wrocławski obiekt był jedną z najlepiej wyposażonych aren sportowych w naszym kraju. W 1978 zamontowano tu cztery osiemdziesięciometrowe słupy oświetleniowe gwarantujące mu miano najjaśniej oświetlonego stadionu w Europie; rok później obiekt wyposażono w podgrzewaną murawę – udogodnienie, jakie w tamtym okresie miał w Polsce jeszcze tylko jeden stadion.

Na początku lat dwutysięcznych wrocławski Stadion Olimpijski oraz obiekty kompleksu olimpijskiego, w skład których prócz stadionu głównego z bieżnią do rozgrywania zawodów żużlowych wchodzą również boiska boczne, korty tenisowe, kryty basen i strzelnica, zmieniał swoich właścicieli i był poddawany kolejnym renowacjom i przebudowom. W 2010 roku, aby poprawić atrakcyjność odbywających się tam zawodów, przeprojektowano okalający płytę boiska tor żużlowy. Jednak największe zmiany miały miejsce w latach 2015–2017. Wtedy to zamieniono znajdujące się na stadionie ławki na krzesełka, na których obecnie rozgrywki komfortowo może oglądać jedenaście tysięcy kibiców, zmieniono również wyeksploatowane oświetlenie, które teraz bazuje na źródłach ledowych. Renowacji poddano również elewację stadionu, wyremontowano budki komentatorskie, park maszyn, zadaszono część trybun i przygotowano przestrzeń konferencyjną rozszerzającą funkcjonalność obiektu. Stadion wyposażono szereg rozwiązań z zakresu AV umożliwiających organizowanie tutaj różnorodnych rozgrywek sportowych, a kibicom uczestniczenie w samym centrum każdej akcji – niezależnie od zajmowanego miejsca, zarówno na stadionie, jak i przed telewizorem.

Obecnie Stadion Olimpijski we Wrocławiu jest przede wszystkim stadionem macierzystym dla klubu żużlowego WTS Wrocław oraz drużyny futbolu amerykańskiego Panthers Wrocław. Jednak dzięki wielofunkcyjnemu charakterowi tego miejsca mogą się odbywać tutaj również rozgrywki wielu innych, często nieco mniej popularnych, dyscyplin sportowych.

Realizacją rozwiązań z zakresu niskoprądowych instalacji audio-wideo na Stadionie Olimpijskim zajęła się firma ProAUDIO-AVT. Pierwszym z nich jest system digital signage. Jego zadaniem w obiekcie jest podawanie informacji wizualnych w przestrzeniach użytkowych Stadionu Olimpijskiego. W skład systemu wchodzi szereg monitorów wielkoformatowych zainstalowanych w różnych przestrzeniach stadionu, zlokalizowanych w trybunie zachodniej. W pomieszczeniach dziennikarskich zainstalowano dwa monitory Sharp PN-Y475 o przekątnej 47 cali w przestrzeni, o podwyższonym standardzie (loże VIP), dla kibiców zainstalowano siedem pięćdziesięciopięciocalowych ekranów Sharp PN-Y555. Dwa kolejne, tym razem w rozmiarze 47 cali, znalazły się w sali konferencyjnej, a jeszcze jeden w tym samym rozmiarze pracuje w pokoju jury.

Wszystkie ekrany zostały zainstalowane na uchwytach Peerless ST640P bądź ST650P. Zgodnie z założeniami projektowymi wszystkie dostarczone ekrany są rozwiązaniami wykonanymi w technologii TFT LCD z podświetlaniem krawędziowym i wyświetlają materiały w rozdzielczości 1920 × 1080. Każdy z ekranów może pracować minimum dwadzieścia godzin dziennie przez siedem dni w tygodniu, co ma kluczowe znaczenie dla ich długotrwałej i bez awaryjnej eksploatacji. Wszystkie monitory zostały także wyposażone w zabezpieczenia chroniące przed uszkodzeniem matrycy w wyniku braku sygnału.

Zainstalowany tutaj system digital signage jest zintegrowany z zaprojektowanym systemem broadcastowym, umożliwiającym dwukierunkową transmisję sygnałów. Dzięki temu możliwe jest przesyłanie sygnałów z sieci DS do systemu broadcast oraz z systemu broadcast do sieci DS, co umożliwia wyświetlenie sygnałów wizyjnych na wyświetlaczach systemu digital signage.

AUTOR: AVIntegracje

ZDJĘCIA: ProAUDIO-AVT

PRODUCENT: Sharp - www.sharp.pl

DYSTRYBUTOR: ProAUDIO AVT - www.proaudio.pl

reklama
galeria
ostatnie instalacje

Pawilon Józefa Czapskiego w Muzeum Narodowym

Państwowe muzea są postrzegane przez wielu jako instytucje archaiczne, z nudnymi wystawami i przestrzenią, do której po prostu nie warto iść. Takie doświadczenia z całą pewnością są wyniesione przez wielu z nas z przeszłości, jeszcze z czasów obowiązkowych wycieczek szkolnych i stadnych spacerów od gabloty do gabloty z przewodnikiem. Ale jeśli ktoś sądzi, że w muzeach państwowych w Polsce nic się nie zmieniło, nie może się bardziej mylić. Coraz więcej obiektów już z zewnątrz, samą bryłą architektoniczną przypomina największe i najbardziej znane placówki muzealne czy galerie sztuki na świecie. Są one projektowane w taki sposób, aby były nie tylko centrum wiedzy historycznej, lecz także miejscem wspólnych spotkań z przyjaciółmi w kawiarni, restauracjach czy ogrodzie, gdzie miło będzie spędzić wolny czas.  Prawdziwa rewolucja dokonała się jednak we wnętrzu. Próżno dziś szukać odgrodzonych liną i słupkami gablot oraz ubranej w jednakowe mundury obsługi pilnującej zwiedzających. Ekspozycja staje się coraz bardziej interaktywna, zachęcając nie tylko do czytania treści, ale aktywnego udziału w wystawie. Taki właśnie jest otwarty przed rokiem Pawilon Józefa Czapskiego – oddział Muzeum Narodowego w Krakowie, do którego wszystkie rozwiązania z departamentu AV dostarczyła zabrzańska firma Shadok AV. 

Muzeum Polaków Ratujących Żydów

Nowoczesne technologie wyświetlania szturmem wtargnęły do przestrzeni muzealnych. Z niewielkimi wyjątkami praktycznie nie sposób już spotkać wystawy, na której nie znajdowałyby się urządzenia prezentujące filmy, grafiki, animacje, prezentacje czy nawet interaktywne aplikacje edukacyjne, upowszechniające treści wystawy za pomocą dotykowego ekranu, klawiatury, a także coraz częściej ruchów i gestów. Materiały wideo są dzisiaj wyświetlanie nie tylko w formie płaskiego obrazu 2D, ale również w postaci mappingu na modelach, kostiumach, manekinach, dwustronnych ekranach, ekranach wodnych czy parowych. Do głosu zaczynają powoli dochodzić także projekcje holograficzne, które umożliwiają oglądanie wyświetlanego obrazu z każdej strony.

Paradoksalnie wszystkie te technologie sprawiają, że historyczne eksponaty zaczynają znikać z przestrzeni muzeum. Prawdziwą sztuką jest umiejętne połączenie eksponatów z epoki z nowoczesną technologią, która pozwoli je ożywić i prezentować w szerszym kontekście. Takie założenia udało się spełnić w ekspozycji Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej, zaprojektowanej przez jednego z najlepszych w Polsce architektów – Mirosława Nizio i firmę Nizio Design International, oraz uzbrojonej w nowoczesne rozwiązania z zakresu audio wideo przez krakowskiego integratora – firmę 3Logic. 

TAGI:

Sharp
Magazyn AVintegracje dedykowany specjalistom branży systemów zintegrowanych, architektom i entuzjastom inteligentnych budynków.